postheadericon Gleby brunatne

Gleby brunatne są typem gleby najbardziej rozpowszechnionym w klimacie wilgotnym, w którym roczna ilość opadów znacznie przekracza parowanie powierzchniowe. Wykazują one charakterystyczne cechy przepłukiwania i wymywania przy jednoczesnym silnym rozkładzie próchnicy w ciągu całego roku. Możliwość produkcji pasz jest na tych glebach znacznie większa niż na glebach stepowych. Są więc one najlepszym środowiskiem dla zespolonej produkcji polowej z intensywnym chowem inwentarza, zwłaszcza bydła. Kształtujący wpływ klimatu na glebę i jego oddziaływanie na formy użytkowania rolniczego nie jest tu tak wyrazisty jak na opisanych poprzednio glebach. Zatem systemy użytkowania gleb brunatnych są bardziej wielostronne i w każdym wypadku zależą od jakości gleby. Gleby bielicowe podlegają najbardziej wyraźnemu wpływowi klimatu wilgotnego ze wszystkimi jego wadami, jak np. przepłukiwanie gleby, jej wymywanie oraz często występujące tworzenie się nieprzepuszczalnych dla korzeni warstw w podglebiu. Te ekstremalne wpływy dużej wilgotności klimatu obserwujemy jednak tylko na gruboziarnistych przepuszczalnych piaskach. Użytkowanie gleby ogranicza się w tych wypadkach do uprawy kilku niewymagających roślin, jak żyto i ziemniaki. Możliwości produkcji pasz, mimo dużej wilgotności klimatu, są słabe. Elastyczność w formach użytkowania ziemi jest więc na bielicach znacznie mniejsza niż na glebach brunatnych.

None found.

Comments are closed.