postheadericon Gatunki gleb

Najlepsze stosunki zapewniają piaski gliniaste, gliny piaszczyste oraz średnio zwięzłe gleby gliniaste, jeśli tylko poprzez właściwą uprawę i doprowadzenie próchnicy do gleby można wytworzyć w niej dobrą strukturę gruzełkowatą. Gruboziarniste piaski mają zbyt małą zdolność magazynowania pokarmów oraz za małą pojemność wodną; nie mogą więc w czasie suszy zapewni roślinom dostatecznej jej ilości. Odwrotnie, wadą zwięzłych gleb gliniastych o ilastych jest zbyt duża wilgotność, za słabe przewietrzenie oraz utrudniona praca przy tworzeniu właściwej struktury gruzełkowatej. Na średnio zwięzłych glinach oraz glebach gliniasto-piaszczystych można uprawiać wszystkie gatunki roślin uprawnych; przy zagospodarowaniu piasków należy się ograniczyć do niektórych tylko mniej wymagających roślin, a przede wszystkim do unikania uprawy polowych roślin pastewnych. Gleby ilaste nadają się przede wszystkim do uprawy roślin pastewnych, oleistych i zbóż, nie nadają się zaś do uprawy okopowych. Tak więc jakość gleb stopniowo wzrasta od gruboziarnistych piasków aż do średnio zwięzłych glin, potem zaś znów stopniowo opada aż do zwięzłych glin i iłów. Należy zaznaczyć, że w ostatnich dziesięcioleciach ocena wartości poszczególnych gatunków gleb uległa znacznej zmianie. Rozpoczęcie stosowania nawozów mineralnych oraz wzmagająca się uprawa ziemniaków doprowadziły do stosunkowo wyższego szacunku gruboziarnistych gleb piaszczystych, zwłaszcza piasków gliniastych. Odwrotnie, gleby drobnoziarniste, jak zwięzłe gliny i iły, są szacowane znacznie niżej. Zaleta tych gleb polegająca na większej zasobności w składniki pokarmowe w wieku nawozów mineralnych jest prawie bez znaczenia.

None found.

Comments are closed.

Mapy turystyczne obszar�łw leśnych