postheadericon Formy produkcji

Różnorodność form produkcji i produktów na poszczególnych obszarach i kontynentach świata jest uwarunkowana przyrodniczo. Ale jeszcze do dziś w wielu rejonach świata panują w rolnictwie takie systemy gospodarcze, których w żadnym wypadku nie można uznać za dostosowane w sposób optymalny do istniejących tam przyrodniczych czynników warunkujących produkcję. A zatem gospodarstwa nie wykorzystują tam w pełni możliwości danych rolnictwu przez siły przyrody. Przemiana systemów gospodarczych nie jest tam jednak możliwa tak długo, jak długo brak jest niezbędnych po temu warunków ekonomicznych. Lokalne warunki przyrodnicze określają przydatność uprawową, formy uprawy i potencjalną produkcyjność roślin uprawnych. Jednak rzeczywiście możliwy do uzyskania efekt produkcyjny jest również zależny od ogólnego poziomu rozwoju gospodarki narodowej i rolnictwa. Albowiem rolnictwo jest w stanie osiągnąć maksymalną produktywność ziemi dopiero wówczas, gdy ogólny poziom rozwoju ekonomicznego kraju stwarza możliwości całkowitego dostosowania organizacji gospodarstwa rolniczego i sposobu jego prowadzenia do lokalnych warunków przyrodniczych. Środowisko — terytorium — jest decydującym czynnikiem produkcji rolniczej. Jego właściwości określają wielkość efektu gospodarczego. Zadowalający stosunek między efektem a nakładem uzyskuje się jednak tym łatwiej, im wyższa jest granica możliwych do osiągnięcia plonów. Dlatego każdy rolnik musi dążyć do rozwinięcia optymalnych granic potencjału produkcyjnego tkwiącego w warunkach naturalnych terytorium. Istnieją dwie drogi prowadzące do tego celu. Jedną z nich jest podniesienie naturalnej urodzajności poprzez uzupełnienie czynników wzrostu pozostających w minimum.

None found.

Comments are closed.