postheadericon Brakowanie

Jest to zabieg bardzo ważny w ciągu całego życia gęsi. Przez cały czas wychowu należy przygotowywać się do zestawiania stad, usuwając ptaki źle rosnące, słabo opierzające się, o małej masie oraz z objawami chorób. Eliminuje się także ptaki grubo- kościste, z długą, łabędziowatą szyją, o niewłaściwej barwie i niepełnym upierzeniu ze zbyt dużym obwisłym brzuchem, o zbyt długim grzbiecie. Za wady uznaje się także: wysoko osadzony i kanciasty tułów, niewłaściwą barwę skoków i dzioba, za małą masę ciała, kulawizny, wywrotki skrzydeł itp. W wieku 20 tygodni, kiedy gęsi już kilka razy podlegały zabiegom brakowania, ocenia się głównie ich pokrój, harmonijność budowy, postawę i sposób chodzenia. Brakuje się ptaki o zbyt spionowanej postawie ciała lub chwiejnym chodzie. Podstawą wyboru do stada hodowlanego jest prawidłowy pokrój, mocna budowa i zdrowie gęsi oraz inne kryteria dotyczące oceny użytkowości. Brakowanie gęsi po zakończeniu pierwszego roku użytkowania dotyczy ptaków, które zaczęły się zbyt wcześnie pierzyć oraz o niższej od przeciętnej masie ciała. W fermach hodowlanych uwzględnia się ponadto nieśność, budowę ciała, zdrowotność oraz masę i zdolność wylęgową jaj. Na podstawie wyników tej oceny określa się plan dalszej pracy hodowlanej. W wieku 60 dni ocenia się więc ptaki głównie na podstawie masy ciała, szybkości opierzania, szerokości i głębokości klatki piersiowej. W wieku 6—7 miesięcy ocenia się rozwój narządów płciowych u gąsiorów. W miesiąc po rozpoczęciu oświetlania dokonuje się przeglądu niosek, oceniając rozstawienie kości łonowych oraz ich elastyczność.

None found.

Comments are closed.